آخرین اخبار

عاون پیشین وزیر اقتصاد تاکید کرد، سازمان بورس باید با به‌کارگیری ابزارهای در اختیار خود، نقش فعال‌تری در مدیریت بازار ایفا کند و دولت نیز باید با سیاست‌گذاری دقیق، ثبات اقتصادی و حمایت از تولید، زمینه لازم برای رونق بازار سرمایه را فراهم نماید.

امین دلیری  در تحلیل وضعیت فعلی بازار سرمایه، بااشاره به ریزشهای پی در پی با وجود حمایتهای گسترده ریالی دولت، معتقد است که بازار سرمایه باید تابع منطق و عقلانیت اقتصادی باشد.
به گفته این کارشناس اقتصادی، همانطور که در بازارهای سرمایه سراسر جهان دیده می‌شود، روند بازار تابع وضعیت کلان اقتصادی است؛ زمانی که اقتصاد در رونق باشد، بازار سرمایه نیز به سمت رشد حرکت می‌کند و در دوران رکود، بازار با افت مواجه می‌شود. اما متأسفانه روند فعلی بازار سرمایه در کشور ما کاملاً از این منطق فاصله گرفته است.

 دلیری به تاثیر منفی بازارهای موازی مانند ارز، سکه، مسکن و خودرو اشاره می‌کند و می‌گوید این بازارها به گونه‌ای رشد یافته‌اند که نه تنها مانع رونق بازار سرمایه شده‌اند بلکه از رشد تولید نیز جلوگیری می‌کنند.

به گفته این مدرس اقتصاد، این شرایط باعث شده است که سرمایه‌گذاران حقیقی و حقوقی اعتماد کافی به بازار سرمایه نداشته باشند و در نتیجه، رفتارهای هیجانی و پراسترس در این بازار افزایش یابد.

حقوقی‌ها با تجربه خود نوسانات را مدیریت می‌کنند

معاون پیشین وزیر اقتصاد معتقد است که برخی سرمایه‌گذاران حقیقی به دلیل نداشتن دانش و اطلاعات کافی، در مواجهه با نوسانات بازار دچار ضرر می‌شوند، در حالی که حقوقی‌ها با تجربه خود نوسانات را مدیریت می‌کنند و سودهای خود را کسب می‌کنند.

دلیری به نقد پیشنهادهایی که فشار بر دولت برای افزایش نرخ ارز را به عنوان اهرم عبور بازار از وضعیت فعلی معرفی می‌کنند، پرداخته و تاکید می‌کند که چنین اقداماتی نه تنها مفید نیستند بلکه مشکلات را عمیق‌تر می‌کنند.

به باور این کارشناس اقتصاد، نرخ ارز یک متغیر بسیار حساس است که اثرات گسترده‌ای بر اقتصاد دارد و فشار به دولت برای افزایش آن، راهکار معقولی برای برون‌رفت از چالش‌های بازار سرمایه نیست.

وی همچنین به اهمیت تزریق اعتماد و عقلانیت به بازار اشاره می‌کند و می‌گوید: «در گذشته بازار سرمایه نسبت به بازارهای دیگر سودآوری بهتری داشت و می‌توانست اطمینان سرمایه‌گذاران را جلب کند، اما اکنون به دلیل عدم مدیریت صحیح و فقدان سیاست‌های کارآمد، این اعتماد از بین رفته است.»

نقش فعال و حمایتی دولت در بازار سرمایه
دلیری معتقد است دولت باید نقش فعال و حمایتی در بازار سرمایه ایفا کند و با ایجاد ابزارهای بیمه ریسک برای سرمایه‌گذاران حقیقی، آنها را در برابر زیان‌ها حمایت کند تا سرمایه‌گذاران با اطمینان بیشتری در بازار حضور داشته باشند.

وی با اشاره به ضرورت وجود یک مدیریت فعال، حرفه‌ای و مقتدر در بازار سرمایه می‌گوید: «متأسفانه نهادهای ناظر و مدیریتی بازار  در برخی مواقع با ضعف شفافیت و انتشار اطلاعات غلط مواجه‌اند که موجب سردرگمی و بی‌اعتمادی فعالان بازار شده است.»

به عنوان نمونه، دلیری به اصلاحیه‌های مکرر صورت‌های مالی شرکت‌ها اشاره می‌کند که پس از انتشار اولیه، تغییرات زیادی دارند و باعث می‌شوند سرمایه‌گذاران تصمیمات نادرستی بگیرند. این مسئله از ضعف نظارت و نبود شفافیت ریشه می‌گیرد و در نهایت به زیان سرمایه‌گذاران خرد منجر می‌شود.

دلیری درباره دامنه نوسان سهام نیز معتقد است که بعد از التهابات شدید اخیر، تصمیم‌گیری‌های مربوط به دامنه نوسان به صورت مناسب و علمی صورت نگرفته است.

وی می‌گوید: «انتظار می‌رفت بعد از این نوسانات، دامنه نوسان با دقت و به تدریج باز شود، اما دامنه نوسان با افزایش ناگهانی 3 درصدی همراه شد که منجر به تشدید ریزش و ایجاد هیجان منفی در بازار گردید.»

به گفته دلیری، بازار سرمایه نیازمند ابزارهای تنظیم‌گری و نظارت دقیق‌تری است تا بتواند از نوسانات هیجانی جلوگیری کند و ثبات را به بازار بازگرداند.

معاون پیشین وزیر اقتصاد: نباید همه بار بحران بازار سرمایه را بر دوش دولت گذاشت
 دلیری بر لزوم هماهنگی بیشتر سیاست‌های کلان اقتصادی و ایجاد بستر مناسب برای رشد تولید و بازار سرمایه تأکید می‌کند و می‌گوید: «تا زمانی که نوسانات بازارهای موازی کنترل نشود و سیاست‌های حمایتی کارآمدی برای تولید و بازار سرمایه اجرا نشود، نمی‌توان انتظار داشت که بازار سرمایه به جایگاه واقعی خود برسد.» وی معتقد است که دولت باید با برنامه‌ریزی دقیق و مدیریت هوشمندانه، اعتماد از دست رفته سرمایه‌گذاران را بازگرداند و بستر رشد پایدار اقتصادی را فراهم کند.

این کارشناس اقتصادی تأکید دارد که اصلاحات ساختاری در مدیریت بازار سرمایه، شفافیت در انتشار اطلاعات، حمایت از سرمایه‌گذاران حقیقی و کنترل بازارهای موازی، از ضروریات عبور بازار سرمایه از شرایط کنونی و بازگشت به مسیر رشد و ثبات است. وی هشدار می‌دهد که فشارهای غیرکارشناسی مانند افزایش اجباری نرخ ارز نه تنها مشکلی را حل نمی‌کند بلکه می‌تواند آسیب‌های جدی‌تری به اقتصاد و بازار سرمایه وارد نماید.

دلیری همچنین به تفکیک نقش دولت و سازمان بورس در مواجهه با بحران‌های اخیر بازار سرمایه اشاره می‌کند و بر اهمیت عملکرد هر دو نهاد در مدیریت این چالش‌ها تأکید دارد. به گفته وی، دولت در مقام ناظر کلان اقتصادی و سیاست‌گذار باید سیاست‌های حمایتی و تنظیم‌گری مناسبی را اعمال کند تا فضای اقتصادی به گونه‌ای پایدار و شفاف باشد که بازار سرمایه بتواند در بستر آن به رشد و ثبات برسد. در عین حال، سازمان بورس به عنوان متولی مستقیم بازار سرمایه باید از ابزارهای تخصصی و مقرراتی خود به شکل کارآمدتری بهره ببرد تا نوسانات هیجانی و بحران‌های کوتاه‌مدت را مهار کند.

بیوگرافی پیرلو Andrea Pirlo

مدیرعامل اسبق اموال تملیکی معتقد است که سازمان بورس ظرفیت و ابزار لازم برای مدیریت بحران‌ها را دارد و باید بیشتر به آن‌ها اتکا کند. به عنوان مثال، ابزارهایی مانند دامنه نوسان، محدودیت‌های معاملاتی، نظارت بر اطلاعات منتشر شده شرکت‌ها و سیاست‌های مقابله با رفتارهای هیجانی می‌توانند نقش مهمی در کاهش نوسانات و ایجاد اعتماد بازی کنند. وی تصریح می‌کند که ضعف در استفاده به موقع و درست از این ابزارها، باعث شده است بازار سرمایه بیشتر در معرض تلاطم و سردرگمی فعالان بازار قرار گیرد.

از سوی دیگر، دلیری اشاره می‌کند که دولت باید نقش سیاست‌گذار و ناظر کلان را جدی بگیرد و در ایجاد بسترهای اقتصادی مناسب، شفافیت مالی و ثبات سیاست‌های پولی و ارزی تلاش کند. به باور او، بدون هماهنگی مؤثر بین دولت و سازمان بورس، امکان مدیریت مؤثر بحران‌های بازار سرمایه بسیار محدود خواهد بود. هر دو نهاد باید در چارچوب وظایف خود به شکلی هم‌افزا و هماهنگ عمل کنند تا از تکرار نوسانات شدید و کاهش اعتماد سرمایه‌گذاران جلوگیری شود.

در نهایت، دلیری پیشنهاد می‌دهد که برای عبور از بحران‌های فعلی، نیاز به بازنگری در نقش و عملکرد هر دو بخش دولتی و نهاد ناظر بازار سرمایه وجود دارد.

وی در پایان تأکید می‌کند که سازمان بورس باید با به‌کارگیری ابزارهای در اختیار خود، نقش فعال‌تری در مدیریت بازار ایفا کند و دولت نیز باید با سیاست‌گذاری دقیق، ثبات اقتصادی و حمایت از تولید، زمینه لازم برای رونق بازار سرمایه را فراهم نماید. این تعامل و تفکیک وظایف شفاف، کلید حل مشکلات و بازگرداندن اعتماد به بازار سرمایه خواهد بود.

استیو ویتکاف نماینده ویژه کاخ سفید اعلام کرد که ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه موافقت کرده تا آمریکا و اروپا حفاظت‌های امنیتی به سبک ناتو را برای اوکراین ارائه دهند.
به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، وی امروز یکشنبه به سی‌ان‌ان گفت: ما توانستیم این امتیاز را به دست آوریم: اینکه آمریکا می‌تواند حفاظتی مشابه ماده 5 ارائه دهد، که یکی از دلایل واقعی تمایل اوکراین به عضویت در ناتو است. این اولین باری بود که شنیدیم روس‌ها با این موضوع موافقت می‌کنند.

اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، در یک نشست خبری در بروکسل با ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، گفت: ما از تمایل رئیس جمهور ترامپ برای مشارکت در تضمین‌های امنیتی مشابه ماده 5 برای اوکراین استقبال می‌کنیم و «ائتلاف کشورهای داوطلب» (از جمله اتحادیه اروپا) آماده است تا سهم خود را انجام دهد.

ویتکاف، با ارائه برخی از اولین جزئیات آنچه در اجلاس روز جمعه در آلاسکا مورد بحث قرار گرفت، گفت: دو طرف بر سر تضمین‌های امنیتی قوی که من آنها را تغییر دهنده بازی توصیف می‌کنم، توافق کردند. روسیه گفته است که تعهد قانونی می‌دهد که به دنبال هیچ قلمرو دیگری در اوکراین نباشد.

بیشتر بخوانیدتحولات اوکراین| آمادگی ترامپ برای ارائه تضمین‌های امنیتی به کی‌یف
ولودیمیر زلنسکی رئیس جمهور اوکراین اعلام کرده است: مهم است که آمریکا موافقت کند که با اروپا برای ارائه ضمانت‌های امنیتی به اوکراین همکاری کند. ما به امنیت نیاز داریم تا در عمل مانند ماده 5 ناتو عمل کند و ما الحاق به اتحادیه اروپا را بخشی از ضمانت‌های امنیتی می‌دانیم.

بیوگرافی سزار آزپیلیکوئتا César Azpilicueta

مارکو روبیو وزیر خارجه آمریکا به شبکه ای‌بی‌سی گفت: در نهایت، اگر توافق صلحی حاصل نشود، اگر این جنگ به پایان نرسد، ترامپ به روشنی گفته است که عواقبی در پی خواهد داشت. اما ما در تلاشیم تا از این امر جلوگیری کنیم. روشی که ما برای جلوگیری از این عواقب در پیش گرفته‌ایم، نتیجه‌ای حتی بهتر است، که همان صلح و پایان خصومت‌ها است.

روبیو، که مشاور امنیت ملی ترامپ نیز هست، اعتقاد دارد که تحریم‌های جدید علیه روسیه، پوتین را مجبور به پذیرش آتش‌بس نمی‌کند. وی خاطرنشان کرد که گزینه دوم از روی میز کنار گذاشته نشده است، اما بهترین راه برای پایان دادن به این درگیری از طریق یک توافق صلح کامل است.

وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران طی بیانیه‌ای جنایات رژیم صهیونیستی و کوچاندن اجباری ساکنان غزه را محکوم کرد.
به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در بیانیه‌ای تصمیم رژیم صهیونیستی برای تخلیه شهر غزه و آواره کردن چندباره ساکنان و آوارگان بی‌پناه را به شدت محکوم کرده و مسئولیت جامعه جهانی و کشورهای اسلامی برای مقابله با این جنایت جنگی هولناک را مورد تاکید قرار داد.

در این بیانیه آمده است: تصمیم رژیم اشغالگر برای کوچاندن اجباری ساکنان شهر غزه که نزدیک به دو سال زیر شدیدترین بمباران‌ها قرار داشته و در 5 ماه اخیر با گرسنگی تحمیل‌شده از ناحیه رژیم اشغالگر مواجه بوده‌اند، مصداق بارز جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود که هدفی جز تکمیل طرح نسل‌کشی و محو فلسطین به‌عنوان یک ملت و هویت ندارد. بی‌تردید این تصمیم محصول تثبیت بی‌کیفرمانی سران جنایتکار رژیم صهیونیستی است که خود نتیجه حمایت همه جانبه تسلیحاتی و سیاسی آمریکا و برخی کشورهای اروپایی از این رژیم و ممانعت از هرگونه تحرک جدی شورای امنیت سازمان ملل و نیز دیوان‌های بین‌المللی برای بازخواست سرکردگان این رژیم می‌باشد.

بیوگرافی ناتان آکه Nathan Ake

دستگاه دیپلماسی کشور در ادامه تاکید کرد: همزمانی جنایت رژیم صهیونیستی در کوچاندن اجباری ساکنان شهر غزه که با هدف تخریب کامل سیما و هویت ملی فلسطینی در این باریکه و تکمیل طرح نسل‌کشی فلسطینیان طراحی شده است، با ادعای وقیحانه و بسیار خطرناک نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی مبنی بر تلاش برای شکل‌دهی به ایده «اسرائیل بزرگ» -که بخش وسیعی از سرزمین‌های اسلامی-عربی را شامل می‌شود- نشان‌دهنده ماهیت سیطره‌طلب رژیم اشغالگر صهیونیستی و خطر عظیمی است که این رژیم برای صلح و امنیت منطقه و جهان ایجاد کرده است.

وزارت امور خارجه در پایان عنوان کرد: جمهوری اسلامی ایران با هشدار نسبت به توطئه رژیم صهیونیستی برای تشدید کشتار و ارتکاب جنایات بیشتر به بهانه جابجایی مردم شهر غزه به جنوب این باریکه، بر ضرورت اقدام فوری جامعه جهانی به‌ویژه کشورهای اسلامی برای توقف جنگ‌افروزی و نسل‌کشی علیه مردم فلسطین تاکید و خاطرنشان می‌کند که بی‌تفاوتی و بی‌عملی در برابر ظلم و توحش لجام‌گسیخته رژیم نژادپرست صهیونیستی، آن رژیم را نسبت به تداوم جنایات و توسعه‌طلبی جنایتکارانه حریص‌تر خواهد نمود.

وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران ضمن محکوم کردن تصمیم رژیم صهیونیستی در تخلیه شهر غزه تأکید کرد: ایده «اسرائیل بزرگ» خطر عظیمی است که این رژیم برای صلح و امنیت منطقه و جهان ایجاد کرده است.
به گزارش مشرق، وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران تصمیم رژیم صهیونیستی برای تخلیه شهر غزه و آواره کردن چندباره ساکنان و آوارگان بی‌پناه را به شدت محکوم کرده و مسئولیت جامعه جهانی و کشورهای اسلامی برای مقابله با این جنایت جنگی هولناک را مورد تاکید قرار می‌دهد.

بیوگرافی ژائو کانسلو Joao Cancelo

وزارت امور خارجه در بیانیه‌ای آورده است: تصمیم رژیم اشغالگر برای کوچاندن اجباری ساکنان شهر غزه که نزدیک به دو سال زیر شدیدترین بمباران‌ها قرار داشته و در ۵ ماه اخیر با گرسنگی تحمیل‌شده از ناحیه رژیم اشغالگر مواجه بوده‌اند، مصداق بارز جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود که هدفی جز تکمیل طرح نسل‌کشی و محو فلسطین به‌عنوان یک ملت و هویت ندارد. بی‌تردید این تصمیم محصول تثبیت بی‌کیفرمانی سران جنایتکار رژیم صهیونیستی است که خود نتیجه حمایت همه جانبه تسلیحاتی و سیاسی آمریکا و برخی کشورهای اروپایی از این رژیم و ممانعت از هرگونه تحرک جدی شورای امنیت سازمان ملل و نیز دیوان‌های بین‌المللی برای بازخواست سرکردگان این رژیم می‌باشد.

همزمانی جنایت رژیم صهیونیستی در کوچاندن اجباری ساکنان شهر غزه که با هدف تخریب کامل سیما و هویت ملی فلسطینی در این باریکه و تکمیل طرح نسل‌کشی فلسطینیان طراحی شده است، با ادعای وقیحانه و بسیار خطرناک نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی مبنی بر تلاش برای شکل‌دهی به ایده «اسرائیل بزرگ» -که بخش وسیعی از سرزمین‌های اسلامی-عربی را شامل می‌شود- نشان‌دهنده ماهیت سیطره‌طلب رژیم اشغالگر صهیونیستی و خطر عظیمی است که این رژیم برای صلح و امنیت منطقه و جهان ایجاد کرده است.

جمهوری اسلامی ایران با هشدار نسبت به توطئه رژیم صهیونیستی برای تشدید کشتار و ارتکاب جنایات بیشتر به بهانه جابجایی مردم شهر غزه به جنوب این باریکه، بر ضرورت اقدام فوری جامعه جهانی به‌ویژه کشورهای اسلامی برای توقف جنگ‌افروزی و نسل‌کشی علیه مردم فلسطین تاکید و خاطرنشان می‌کند که بی‌تفاوتی و بی‌عملی در برابر ظلم و توحش لجام‌گسیخته رژیم نژادپرست صهیونیستی، آن رژیم را نسبت به تداوم جنایات و توسعه‌طلبی جنایتکارانه حریص‌تر خواهد نمود.

استان سمنان در بهار ۱۴۰۴ با صادرات ۸۸ هزار تن کالا به ۲۵ کشور جهان، رکوردی جدید در تجارت خارجی ثبت کرد. این حجم از صادرات با ارزش ۴۸ میلیون دلار، رشدی ۱۰ درصدی نسبت به سال گذشته نشان می‌دهد و نویدبخش ارتقای کیفیت محصولات صادراتی این استان است.

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از مهر، مرتضی حاجیان‌نژاد، مدیرکل گمرک استان سمنان، اعلام کرد که در سه‌ماهه نخست سال ۱۴۰۴، بیش از ۸۸ هزار تن کالا از گمرکات سمنان، شاهرود و منطقه ویژه اقتصادی گرمسار به بازارهای جهانی صادر شده است. ارزش این کالاها بالغ بر ۴۸ میلیون دلار بوده که نسبت به بهار ۱۴۰۳، رشد ۱۰ درصدی را به ثبت رسانده است.

بیوگرافی مهدی ترابی Mehdi Torabi
کیفیت رو به رشد محصولات صادراتی
حاجیان‌نژاد با اشاره به شاخص ارزش دلاری هر تن کالای صادراتی، اظهار داشت: «در بهار ۱۴۰۴، متوسط ارزش هر تن کالای صادراتی استان سمنان به ۵۴۲ دلار رسید که نسبت به سال گذشته با ۴۴۲ دلار، بیش از ۲۰ درصد رشد داشته است.» این افزایش نشان‌دهنده بهبود کیفیت و ارزش محصولات صادراتی استان است.

رقیب سنتی خواستار توافق بی‌سابقه با ایران شد
کالاهای صادراتی سمنان به ۲۵ کشور از جمله عراق، ترکیه، ترکمنستان، امارات و کویت ارسال شده‌اند. این کالاها شامل ضد یخ، مصنوعات پلاستیکی مانند ظروف یک‌بارمصرف، کلر و کلسیم، کربنات سدیم، روغن پایه هیدروکربن، سیم و کابل، شوینده‌ها، نمک، اسید کلریدریک، کاشی و سرامیک و فروسیلیس بوده است.

به گفته مدیرکل گمرک سمنان، در بهار ۱۴۰۴ تعداد ۱۲۱ شرکت تولیدی و صنعتی استان در صادرات مشارکت داشتند که نسبت به دوره مشابه سال قبل افزایش یافته است. این صادرات از طریق بیش از ۱۷۰۰ فقره اظهارنامه صادراتی انجام شده و درآمد گمرک سمنان، بدون احتساب ضمانت‌نامه‌ها، به حدود ۹۰۰ میلیارد ریال رسیده است.

 بررسی‌ها و تماس با برخی مخاطبان نشان می‌دهد که پس از یک ماه، هنوز برخی از تلویزیون‌های دوو و اسنوا با مشکل مواجه‌اند؛ در مواردی با تعویض بُرد اصلی مشکل برطرف شده، اما در تعدادی دیگر یا هنوز هیچ مراجعه‌ای صورت نگرفته و صرفاً قول پیگیری داده شده یا با وجود تعویض بُرد اختلال همچنان باقی است.

 
شرکت انتخاب چند روز پس از بروز این مساله اعلام کرده بود مشکل ناشی از ناهماهنگی نرم‌افزاری بین سیستم‌های داخلی دستگاه‌ها و بستر ارتباطی خارجی تأمین‌شده از چین بوده و تا پایان روز جمعه ۱۰ مرداد، بیش از ۹۰ درصد تلویزیون‌های معیوب رفع عیب شده‌اند.

مخاطبان در پویشی خواستار رسیدگی سریع‌تر و پاسخ‌گویی شفاف شرکت تولیدکننده و خدمات پس از فروش برای حل کامل این مشکل شده‌اند.

بیوگرافی گرت بیل Gareth Bale

رئیس هیئت مدیره استقلال از جذب دو بازیکن جدید در روزهای آینده خبر داد.

علی تاجرنیا، رئیس هیئت مدیره استقلال در گفت و گو با رسانه رسمی این باشگاه گفت: امروز اتفاق مهمی در باشگاه رقم خورد. این مسئله از آنجایی اهمیت دارد که در فصل گذشته ما حامی مالی بزرگی نداشتیم. خوشبختانه امروز توانستیم با دو شرکت بزرگ قرارداد امضا کنیم.

وی افزود: من فکر می‌کنم فرصت بسیار خوبی برای باشگاه استقلال و هوادارانش و همچنین این دو حامی مالی است که یک اتفاق برد-برد رقم بخورد. هواداران با این دو مجموعه همکاری کنند و با این کار به باشگاه مورد علاقه خود هم کمک می‌کنند.

تاجرنیا درمورد دخالت در نقل و انتقالات بیان کرد: به عنوان رئیس هیات مدیره در نقل و انتقالات دخالتی نداشتم تا اینکه در میانه راه متوجه شدیم کار مقداری سخت و دشوار شده است و به همین دلیل کمیته سه نفره‌ای تشکیل شد. این کمیته کار خود را انجام می‌دهد و ظرف دو سه روز آینده خبرهای خوشی را در خصوص جذب دو بازیکن داریم.

وی تاکید کرد: ما از اختلاف و چند دستگی هیچوقت بهره نبرده‌ایم.به فصل آینده بسیار خوشبینم و امیدوارم جدا از نتایج خوب، به لحاظ اخلاقی و اجتماعی در باشگاه استقلال یک همدلی و دوستی ایجاد شود که سرمایه بزرگی برای استقلال در آینده خواهد شد.

بیوگرافی کوین دی بروینه Kevin De Bruyne

تیم فوتبال چلسی در دیداری خانگی متوقف شد تا گام نخست در فصل جدید لیگ برتر را سست برداشته باشد.
به گزراش خبرگزاری تسنیم، در آغازین بازی روز سوم هفته اول لیگ برتر انگلیس و از ساعت 16:30 امروز (یکشنبه) تیم فوتبال چلسی در استمفوردبریج، ورزشگاه خانگی خود میزبان کریستال پالاس بود و با تساوی بدون گل متوقف شد.

شروع نه‌ چندان قدرتمند چلسی به عنوان قهرمان جام جهانی باشگاه‌ها، آن هم در حالی که در خانه و مقابل هوادارانش بازی می‌کرد، ناامید کننده بود.

بیوگرافی ژاوی آلونسو Xabi Alonso

در بازی همزمان؛ ناتینگهام فارست در خانه 3 بر یک برنتفورد را شکست داد.

بازی بزرگ هفته و آخرین مسابقه امروز از ساعت 19 و به میزبانی منچستریونایتد از آرسنال برگزار خواهد شد.

حرف‌های تازه مهاجم فصل قبل استقلال موجی تازه در فوتبال ما -آن هم در آستانه لیگ- به راه انداخت.
«جوئل کوجو» مهاجم آفریقایی تیم ملی قرقیزستان با دو گلی که در بیشکک به تیم ملی کشورمان در مسیر جام جهانی زد، یکشبه ره صدساله رفت و طولی نکشید که سر از استقلال درآورد. استقلال بحران زده فصل قبل به دنبال یک قهرمان بود و کسی ندید کوجو در بهترین حالت، یک بازیکن معمولی است ...

همانطور که پیش بینی می‌شد، هیچ کدام از مربیان بعدی استقلال او را نخواستند. او که با زرنگی ایجنتش قراردادی دو سال و نیمه بسته، روی دست باشگاه ماند و یک جا در لیست پر کرد. برای خالی کردن لیست، او را قرضی به نفتچی ازبکستان فرستادند و حالا ببینید که در یک گفتگو چه اسراری را از پشت پرده فوتبال ایران هویدا می‌کند؛

«سطح لیگ ایران بسیار بالاتر از ازبکستان است و حقوقی بین ۵ تا ۱۰ برابر بیشتر از تیم‌های ازبکستانی در لیگ برتر ایران پرداخت می‌شود. رویارویی با رونالدو در زمین بازی برایم لحظه‌ای بسیار ویژه و فراموش‌نشدنی بود. پس از بازی با او عکس گرفتم و پیراهنش را نیز دریافت کردم. همیشه آرزو داشتم او را ببینم و حضور در استقلال این فرصت را برایم فراهم کرد.»

در تمام این سال‌ها رسانه‌ها می‌نوشتند و همه می‌دانستند که در فوتبال ایران اعداد غیرواقعی به بازیکنان خارجی پرداخت می‌شود. برای آوردن یک بازیکن از اروپا به خاورمیانه شما باید تا دوبرابر دستمزد نرمالش را پیشنهاد کنید اما بازیکنی که می خواهد به سطح بالاتر برود و به آرزویش برسد، باید مثل مهدی طارمی دستمزدش را کمتر کند نه بیشتر!

مگر طارمی برای رفتن به پرتغال با ۱۸۰ هزار یورو، قید پیشنهاد یک و نیم میلیون دلاری قطری ها را برای ماندن نزد؟ پس چرا ما -بهتر بگوییم مدیران غیرفوتبالی ما- چنین می کنند؟

بیوگرافی یوپ هاینکس Jupp Heynckes

پاسخ مشخص است؛ بدون تعارف خارجی‌ها همیشه لقمه راحت‌تری بوده و هستند، اول اینکه قرارداد آنها دلاری است و طبعاً پورسانت دلال هم به دلار پرداخت می‌شود! ضمناً بعد از مدتی کوتاه از ایران می‌روند و همه چیز فراموش می‌شود. خانواده و دوستانی هم ندارند که اسرار پشت پرده قراردادشان را افشا کند! مثل بازیکن ایرانی با افراد دخیل در ماجرا هم تا آخر عمر چشم در چشم نخواهند شد!

در این فوتبال به کرات بازیکنانی به اسم ستاره خارجی آمدند و پول‌های کلانی به اسم رضایتنامه از حساب باشگاه‌ها خارج شد که به جیب جناب دلال و واسطه‌های نقل و انتقال رفت. اما از آن مهمتر گزارشی بود که یک روز در برنامه ۹۰ پخش شد.

یک دلال چندین بازیکن آفریقایی را آورده و در یک زیرزمین در شرایطی نامناسب نگهداری می‌کرد و تنها روزی یک وعده به آنها غذای گرم می‌داد. کسانی که در کشورهای خود مشاغلی با درآمد پایین -مثلاً ۳ تا ۵ هزار دلار- داشتند و به طور طبیعی راضی بودند فوتبال بازی کنند و ۱۰ برابر آن را بگیرند!

اما همه می‌دانیم که مبلغ قراردادها در فوتبال ایران ۵۰ یا ۱۰۰ هزار دلار نیست! راحت، ۱۰ برابر این عدد می شود  که فقط یک دهم آن به خود بازیکن می‌رسد! وقتی کوجو می‌گوید مبالغ دستمزد او و سایر بازیکنان در ایران ۵ تا ۱۰ برابر لیگ ازبکستان است، منظورش پولی است که به خود او و ایجنتش رسیده! و کیست که نداند ابقی این عدد به جیب چه کسانی می‌رود!

اینجا را بخوانید: با حضور در استقلال آرزویم برآورده شد/ من به رونالدو ایمان دارم

جامعه‌شناسی می‌خواهد الگوهای تازه از روابط اجتماعی و نهادهای برخاسته از این الگوها را درک کند. جامعه‌شناسی برای انجام چنین کاری نیاز به این دارد که به درکی از علت پیدایش آنچه «جامعۀ مدرن» می‌خواند دست یابد. چرا در تاریخ چند ده‌هزارسالۀ نوع بشر ناگهان در حوالی سال 1800 میلادی سروکلۀ چنین جوامعی پیدا شد؟

نقل‌قولی از مارگارت تاچر نخست‌وزیر وقت بریتانیا مبنی بر اینکه «چیزی تحت عنوان جامعه وجود ندارد و تنها افراد مرد و زن هستند و خانواده‌ها» از همان زمانی که در مصاحبه‌ای کم‌اهمیت با یک نشریه در سال 1987 بیان شد بستری برای معرکه‌گیری مخالفان «نئولیبرالیسم» بوده است. در اینجا بحثی نمی‌کنیم که اگر آن جمله در زمینۀ خودش خوانده شود آیا معنای دیگری خواهد داد یا خیر، یا آنکه به‌راستی تاچر به وجود جامعه باور داشت یا خیر. درهرصورت تاچر نظریه‌پرداز نبود و نظام فکری او مگر از جنبۀ بررسی تاریخی اهمیت چندانی ندارد. واقعیت آن است که هیچ نظریه‌پرداز لیبرالی معتقد نیست که جامعه وجود ندارد. لیبرالیسم و آموزۀ فردگرایی مندرج در آن اتفاقاً نظریه‌ای «اجتماعی» است. قدری این موضوع را بازتر می‌کنیم.

 
من در ذهن خود تصوراتی از محیط زندگی مطلوب دارم و می‌خواهم تا آنجا که محدودیت فیزیکی اجازه می‌دهد محیط در دسترس خود را به همان صورتی نظم و نسق دهم که مطلوبم است. رفتارهایی را مورد پسند و رفتارهایی را ناپسند می‌دانم؛ یا اشیایی را مطلوب می‌دانم و تمایل به دستیابی و استفاده از آن‌ها دارم.

تا زمانی که محدودیت بر سر راه تحقق این تمایلات من ناشی از اشیای فیزیکی یا در بعضی موارد ناشی از حیوانات باشد مسئلۀ اجتماعی وجود ندارد. من آرزو دارم پرواز کنم، ولی ویژگی فیزیکی بدن من چنین اجازه‌ای را نمی‌دهد. این محدودیت را انسان دیگری بر من اعمال نکرده است. من میل دارم وارد بیشه‌زاری زیبا شوم، ولی در آنجا جانوران خطرناکی کمین کرده‌اند. محدودیت ورود من به آن بیشه‌زار مصداق نبود آزادی نیست. مسئلۀ اجتماعی زمانی آغاز می‌شود که پای انسان دیگر به میان می‌آید و این‌گونه است که مسئلۀ اجتماعی با مسئلۀ آزادی به یکدیگر گره می‌خورند. من تصوراتی از محیط مطلوب دارم ولی تنها من نیستم که مایلم محیط اطراف خود را با آن تصورات وفق دهم. معیارهای من از محیط مطلوب با معیارهای دیگری از محیط مطلوب یکسان نیستند. گفت‌وگو و قانع کردن دیگری یکی از راه‌حل‌هاست. اما اگر طرفین گفت‌وگو قانع نشدند تکلیف چیست؟ لیبرالیسم درست از اینجا تحلیل خود را آغاز می‌کند. هر فردی تا کجا مجاز به دنبال کردن خواسته‌های خود و شکل دادن به محیط اطرافش مطابق معیارهایش از محیط مطلوب است؟

لیبرالیسم به دنبال جامعه‌ای است که این حد مجاز را بیشینه سازد. لیبرال کسی است که در هر شرایطی به دنبال راه‌هایی برای بیشینه‌سازی این حد مجاز باشد. فردگرایی لیبرال در همین تلاش برای بیشینه‌سازی دامنۀ رفتارهای مجاز برای افراد معنا پیدا می‌کند. هدف ما در این یادداشت تبیین لیبرالیسم و راهکارهای آن برای ایجاد چنین جامعه نیست. هدف پاسخ به این اتهام است که لیبرالیسم و آموزۀ فردگرایی را به‌صرف عنوان ظاهری آن «ضداجتماعی» معرفی می‌کند. درصورتی‌که تنها نظریۀ اجتماعیِ به‌راستی «اجتماعی» لیبرالیسم است، چراکه تنها نظریه‌ای است که در آن وجود «دیگری» و خواسته‌ها و معیارهای او که لزوماً مورد پذیرش «من» نیستند موضوعیت پیدا می‌کند.

تمام جامعه‌شناسان موضعی کاملاً مخالف این نظریات ندارند. اما برای نمونه امیل دورکیم هنگامی‌که از منشأ تعریف جرم و مجازات حقوقی در جوامع بحث می‌کند می‌گوید:

«مجموعۀ اعتقادها و احساسات مشترک در میانگین افراد یک جامعۀ واحد دستگاه معینی را تشکیل می‌دهد که حیات خاص خود [را] دارد؛ این دستگاه را می‌توان وجدان جمعی یا عمومی نامید.»

(دربارۀ تقسیم‌کار اجتماعی. ترجمۀ باقر پرهام. ص 77)
دورکیم سپس جرم را این‌گونه تعریف می‌کند:

«جرم از نظر ما عملی است که حالت‌های نیرومند و روشن وجدان جمعی را جریحه‌دار می‌کند.»

(همانجا)
در اینجا دورکیم مرتکب مغالطۀ انسان‌انگاری (Anthropomorphism) دربارۀ «جامعه» می‌شود؛ یعنی یک ویژگی انسانی (جریحه‌دار شدن) را به موجودیتی غیرانسانی نسبت می‌دهد. اینکه جامعه از انسان‌ها تشکیل شده است به این معنی نیست که می‌توان ویژگی‌های افراد انسانی را به جامعه تعمیم داد. «ده انسان که در کنار یکدیگر زندگی می‌کنند» نامش «انسان» نیست. نخستین پرسشی که در مواجهه با این‌گونه گزاره‌ها به ذهن یک فردگرای لیبرال می‌رسد این است که اصولاً «وجدان جمعی» چگونه می‌تواند «جریحه‌دار» شود؟ مگر وج

چنین مغالطه‌هایی در نهایت به تمامیت‌خواهی و خشونت می‌انجامد. چراکه تنها پاسخ ممکن به این پرسش که چه کسی از سوی «وجدان جمعی» سخن می‌گوید؟ این است: هر کسی که زورش برسد. به همین دلیل است که تأکید می‌کنیم نه‌تنها یگانه نظریۀ به‌راستی اجتماعی لیبرالیسم است، بلکه دیگر نظریه‌های اجتماعی درواقع «ضداجتماعی» هستند.

بیوگرافی آمانسیو آمارو Amancio Amaro

اما جامعه‌شناسی لزوماً ضدلیبرال و ضداجتماعی در معنایی که از این اصطلاحات به دست دادیم نیست. در بخش سوم این مجموعه یادداشت توضیح دادیم که بستر پیدایش جامعه‌شناسی پیدایش نوع تازه‌ای از جامعه است که با ویژگی‌هایی از قبیل تولید صنعتی، بازارهای گسترده‌تر، شهرنشینی و مانند این‌ها مشخص می‌شود. جامعه‌شناسی می‌خواهد الگوهای تازه از روابط اجتماعی و نهادهای برخاسته از این الگوها را درک کند. جامعه‌شناسی برای انجام چنین کاری نیاز به این دارد که به درکی از علت پیدایش آنچه «جامعۀ مدرن» می‌خواند دست یابد. چرا در تاریخ چند ده‌هزارسالۀ نوع بشر ناگهان در حوالی سال 1800 میلادی سروکلۀ چنین جوامعی پیدا شد؟ جامعه‌شناسی برای پاسخ به این پرسش نیازمند تنها نظریۀ به‌راستی اجتماعی یعنی لیبرالیسم است.